در آستانه خرداد تاريخ ساز، ما براي جنبش چه کرده ايم

Posted on 28 اوت 2010

0


سال گذشته در چنين روزهايي براي شرکت در انتخابات مردد بوديم صحبت هاي شيخ و ميرمان را گوش مي داديم و با دروغهاي ديگران مقايسه مي کرديم. در ابهام و دودلي بوديم که راي بدهيم چه ميشود؟ راي ندهيم چه مي شود؟ با شور وحال روزهاي قبل از انتخابات به پيشوار آن رفتيم. پارچه هاي سبز، پوسترها، فيلم هاي انتخاباتي، آمارها و نمودارها، زنجيره جوانان سبز از ميدان تجريش تا راه آهن و . . . حوادث بعد از انتخابات را که همه ما بهتر ميدانيم.

حالا کجا هستيم؟ در آستانه سالروز بزرگترين سرقت تاريخي ما براي جنبش چه کرده ايم؟

کاربر محترم بالاترين به نام «انديشه» مطلب بسيار ارزشمندي را لينک کرده بودند با عنوان : «نگاه مجتبي به اجتماع و امکان جنگ مسلحانه» با رويکرد نويسنده فوق ما جزو کدام دسته هستيم : کاسب ها، احمق ها، ترسوها و يا پرروها.

ما ميتوانيم نه ترسو باشيم و نه پررو و يا بعبارت ديگر هم ترسو باشيم و هم پررو. بدنبال حق و حقوقمان باشيم و به بي عدالتي ها اعتراض کنيم، بدون اينکه خطر کنيم و يا آرامش خود را از دست بدهيم.

هميشه بخاطر سهل انگاريهاي خاتمي در جريان کوي دانشگاه سال 78 به او خرده گرفته ايم که چرا ايستادگي نکرد. اما فکر نمي کنيد اين بار همراهان اصلي جنبش (مير و شيخ شجاع) ايستادگي غيرقابل وصفي از خود نشان داده اند و در اين راه هزينه هاي زيادي هم متقبل شده اند و اين ما هستيم که بتدريج مسائل را فراموش کرده و به زندگي عادي خود برگشته ايم.

دوستان عزيز ما در دوره بسيار حساسي زندگي مي کنيم بسياري از ما سالهاي تيره و تار دهه شصت و هفتاد را ازسرگذرانده ايم و به خودمان لقب نسل سوخته ميدهيم اما به راستي براي فرزندانمان و نسلهاي بعدي چه کرده ايم؟ مراقب باشيم که در آينده در مقابل پرسشهاي فرزندانمان حسرت نخوريم.

در حال حاضر نيازي نيست که با بي احتياطي زندگي خود را به خطر بياندازيم، بلکه فکر ميکنم بسياري از ما حتي کارهاي ساده بدون خطر را نيز کنار گذاشته ايم و فقط از دور اوضاع را رصد مي کنيم و اين بزرگترين خطري است که جنبش را تهديد مي کند

به اميد ايراني آزاد و سربلند

پنجشنبه سی ام اردیبهشت 1389

Advertisements
Posted in: اجتماعي