مبارزه پیک نیک نیست که هر ماه یک بار به سراغ آن برویم

Posted on 11 آوریل 2011

0


مبارزه پیک نیک نیست که هر ماه یک بار به سراغ آن برویم
مبارزه باید از ریتمی برخوردار باشد که بتواند نتیجه دهد
باید آمادگی کسب کرد و حاضر بود که وقتی به خیابان رفتیم بمانیم تا بروند
سرعت و شتاب حرکت، مدت زمان و چگونگی پیش بردن آن باید تابعی از هدفی باشد که می خواهیم به دست آوریم.
مبارزه را نباید به صورت حرکت های چند ساعته و هر چند هفته یک بار دید، مبارزه قانومندی خود را دارد که در کشورهای دیگر خاورمیانه قابل مشاهده و تجربه است
گستردگی جنبش، تداوم آن و نیز رادیکالیزم حرکت باید از دل نیازهای جنبش برای دستیابی به هدفش بیرون بیاید. اگر قرار است ولی فقیه را پایین بکشیم با چند تظاهرات پراکنده در ماه یا سال ناممکن است
مشکل اصلی جنبش  کمبود سازمان یابی آن است . نبود سازماندهی سبب می شود که حرکت نتواند انسجام و وسعت و تداوم پیدا کند. باید به طور جدی روی عنصر سازماندهی کار کرد

بازیگران صحنه یا کنشگران اقلیتی هستند که با تکیه بر آگاهی، شجاعت و سازماندهی خود سرنوشت جامعه را رقم می زنند.
انتخاب این که بازیگر تغییر باشیم یا تماشاچی آن با ماست، به طور مستقیم این به درک و اراده و مسئولیت پذیری ما باز می گردد.
فهم چرایی کنشگری و عدم فهم آن مرزی است عظیم میان کنشگر و تماشاچی تغییر در جامعه .
هیچ کس را نمی توان با زور یا به طور مصنوعی تبدیل به یک کنشگر ساخت، کنشگری تبلور اراده ی انسانی است که آزادی را می فهمد
می توانیم انسان ها را آگاه کنیم اما نمی توانیم آنها را کنشگر کنیم، کنشگری به کارگیری آگاهی است بر اساس درک و حس مسئولیت.

با ترکیب آگاهی و اراده است که افراد به کنشگر تبدیل می شوند، آن گاه در مسیر مبارزه نیاز به پایداری و خلاقیت است تا به هدف خود، یعنی تغییر برای بهرورزی انسان، نزدیک می شویم.

Advertisements
Posted in: اجتماعي