مادر یک شهید ۳۰ خرداد: قتل ها را توجیه کردند، انگار نه سی خردادی وجود داشت، نه جوانی کشته شد

Posted on 21 ژوئن 2011

0


 پدر و مادر حمید حسین بیک عراقی که فرزندشان در راهپیماییِ ۳۰ خرداد هدف گلوله قرار گرفت و جان باخت به جرس گفته اند: فرزند ما را نا جوانمردانه کشتند و اگر چه بعد از دو سال همچنان به ما می گویند که در حال پیدا کردن قاتل او هستند، بر خلافِ سال گذشته که از طرف ازگان های مختلف به سراغ ما آمدند اما الان برای آنها فرزند ما و سایر کسانی که جان شان را از دست دادند فراموش شده هستند و انگار نه سی خردادی برایشان وجود داشت و نه حمید و جوان های دیگری که پاک و مظلومانه کشته شدند. سخنرانی معروف آقای خامنه ای در نمازجمعه ی ۲۹ خرداد سال ۸۸ با هدفِ رد تقلب انتخاباتی توسط رهبری جمهوری اسلامی موجب آن نشد که شهروندان ایرانی که در راهپیمایی روز ۲۵ خرداد شاهد کشته شدنِ معترضان در خیابان بودند، روزِ ۳۰ خرداد را در خانه بنشینند. رهبری جمهوری اسلامی در خطبه ی خود با هشدار به راهپیمایی کنندگان مبنی بر اینکه مسولیت خونِ کسانی که به خیابان بیایند با نخبگان سیاسی است که قانون را زیر پا بگذارند گفته بود: من جان ناقابلی دارم، جسم ناقصی دارم و اندک آبرویی دارم که این را هم خود شما دادید که همه اینها را فدای انقلاب و نثار شما می‌کنم. تنها یک روز بعد از آن خطبه ی معروف، تهران و برخی شهرهای ایران در ۳۰ خرداد ۸۸ شاهد حضور مردمی بود که در یک راهپیمایی مسالمت آمیز خواستار بازپس گرفتن رای خود بودند. اما شمار زیادی از شهروندان در همین روز مورد اصابت گلوله قرار گرفته و جان خود را باخته بودند، برخی دیگر از شهروندان نیز با ضربات باتوم و استنشاقِ گاز اشک آور چند روز پس از راهپیمایی، جان خود را از دست دادند. بر اساس این گزارش، تا کنون آمار دقیقی از کشته شدگان راهپیمایی ۳۰ خرداد وجود ندارد اما ندا آقا سلطان، سعید عباسی، مسعود خسروی دوست محمد، علی فتحعلیان، بابک سپهر، حمید حسین بیک عراقی، مسعود هاشم زاده، حامد بشارتی، ابوالفضل عبدالهی، سید رضا طباطبایی، مریم سودبراتیان، بهزاد مهاجر، محسن حدادی، اشکان سهرابی، واحد اکبری، ایمان هاشمی، کاوه(سجاد) سبزعلی پور، فرزاد جشنی،سالار طهماسبی، نادر ناصری، عباس دیسناد، میلاد یزدان پناه، فاطمه سمسار پور، تینا سودی، محمد حسین فیض، غلام کبیری مریم مهرآذین، از جمله کسانی هستند که تاکنون خانواده های آنان جان باختن شان در روز ۳۰ خرداد را مورد تایید قرار داده اند. خانواده های بسیاری از این جان باختگان تا کنون در مورد چگونگی جان باختنِ اعضای خانواده ی خود و همچنین روندِ رسیدگی به پرونده ی قضایی آنها اطلاع رسانی کرده اند که تا کنون هیچ پرونده قضایی به فرجام روشنی نرسیده است. مادر حمید حسین بیک عراقی، یکی از کشته شدگان راهپیمایی ۳۰ خرداد که شاید از او در رسانه ها کمتر نام برده شده است در دومین سالگرد جان باختنِ فرزند خود به جرس می گوید: برای راهپیمایی ۹ دی از طرف خبرگزاری فارس و صدا و سیما به سراغِ ما آمده بودند تا با ما مصاحبه کنند که من نپذیرفتم وحالا در ۳۰ خرداد امسال که سالگردِ شهادت پسرِ من است دیگر کسی سراغ ما نیامد. حمید حسین بیک عراقی، جوان ۲۲ ساله ای بود که روز ۳۰ خرداد در خیابان انقلاب تهران حین بازگشت به منزل به ضرب گلوله مستقیم کشته شد. خون فرزندم بیگناه ریخته شد اما هیچ ظلمی پایدار نمی ماند مجید حسین بیک عراقی، پدرِ حمید حسین بیک عراقی به خبرنگار جرس می گوید: بعد از دوسال باز هم در سی خرداد انگار زخم ما تازه است چون در چنین روزی بود که نه تنها حمید بلکه جوان های پاک دیگری جان شان را خیلی مظلومانه در کشور خودشان از دست دادند.وی ادامه می دهد: به عنوان یک پدر وقتی می روم به مزار فرزندم دلم برای مظلومیت او می سوزد. این حقش نیست که آنها را فراموش کنیم. دلم می خواهد به جوانان بگویم یادشان باشد که در روز سی خرداد جوان های زیادی کشته شدند و آنها که مانده اند یاد کسانی که رفته اند را زنده نگه دارند و به دنیا بگویند که ایران در روز سی خرداد جوان های پاکی را از دست داد. وی با بیان این گفته که هیچ ظلمی پایدار نمی ماند تا کید می کند: حمید و خیلی از کسانی که کمتر شناخته شده هستند واقعا نا جوانمردانه کشته شدند و بعد از مرگ هم مظلوم واقع شدند، از جوانان و هم وطنان مان می خواهم که نگذارند نام فرزندانِ پاک گمنام بماند. نسل کشی کردند در دومین سالگرد جان باختن این جوان فاطمه سرپریان مادر حمید حسین بیک عراقی به جرس می گوید: ما داریم با خاطرات حمید زندگی می کنیم، شاد بودن برای ما آسان نیست اما وقتی فکر می کنم که حمید چقدر پاک زندگی کرد و با چه مرگ پاکی هم به شهادت رسید شاید دلم کمی دلم آرام شود. هر کسی که فرزندش را چنین مظلومانه به شهادت رسانده باشند، حتما می داند چرا بعد از دو سال هنوز این درد برای ما عادی نشده و این زخم برای هنوز تازه است. وی با بیان اینکه ما بعد از دو سال هنوز از پیگیری نا امید نشدیم، گفت: به تازگی در دادگاه هم گفتم که حمید عقیده و آرزوهایی برای کشورش داشت. کشته شدن حقش نبود. جوان هایی مثل حمید می توانستند یک نسل از خودشان به جا بگذارند، برای همین من فکر می کنم اینها فقط حمید را نکشتند، فقط سهراب و ندا را نکشتند ، بلکه یک نسل را کشتند. وی ادامه می دهد: دادگاه به ما می گوید که در حال پیگیری پرونده و پیدا کردن قاتل هستند. مادر حمید پیشتر در گفتگویی با جرس با اشاره به عکس هایی که برای شناسایی فرزندشان در پزشکی قانونی مشاهده کرده بود گفت: تمام صورت پسرم پر از خون بود، دندان های جلوی حمید شکسته بود، یک طرف صورت حمید کبود بود. گلوله به سینه اش خورده بود… برای گرامیداشت راهپیمایی ۹ دی به سراغ ما آمدند اما سی خرداد نه صدا و سیما، کیهان و خبرگزاری فارس سال گذشته با انتشارِ مصاحبه ای به نقل ازمادر حمید حسین بیک عراقی، مدعی شدند که او بسیجی بود. اما فاطمه سرپریان، مادر حمید عراقی همان زمان در مصاحبه ای با خبرنگار جرس، نسبت به این خبر ساختگی اعتراض کرد و پرده از واقعیت برداشت. خانم سرپریان، در دومین سالگرد جان باختن فرزندش می گوید:‌ روز راهپیمایی ۹ دی به من زنگ زدند. خبرنگار فارس و صدا و سیما می خواستند به مناسبت راهپیمایی ۹ دی با من گفتگو کنند که من نپذیرفتم. وی دادمه می دهد:‌ به من گفتند شما با جرس مصاحبه داشتید، می دانید این خانمی که شما با او مصاحبه کردید منافق است وشما با یک رسانه ی منافق مصاحبه کردید، من گفتم هر که بود، من ممنونم چون حتی یک الف هم به صحبت های من اضافه نکرد اما شما به دروغ نوشتید فرزند من بسیجی بود. مادر حمید حسین بیک عراقی می گوید: من به خبرنگار فارس گفتم ما وصل به هیچ گروه سیاسی نیسیتم و از حقیقت حرف می زنیم، صحبت هایی که از من خوانده اید، را خود من در مصاحبه خواسته بودم که بنویسند تا فرزندم مظلوم نشود این وظیفه ی رسانه است که حقیقت را بگوید و شما چنین نکردید. به هر حال من می خواهم تاکید کنم که من یک مادر هستم و هر کسی در مورد فرزندم واقعیت را بگوید من وظیفه دارم که برای احترام به عقیده های پاک فرزندم که برایش جان داد، صدایش باشم. حمید یک شهروند و یک جوان معمولی بود مثل همه جوان های دیگر و ما حق نداریم در موردشان جز حقیقت را بگوییم. وی ادامه می دهد: به عنوان یک مادر دلم می خواهد روح و یادِ نه تنها فرزند من بلکه همه جوان ها همیشه زنده باشد و مردم فراموش شان نکنند. دوست دارم نام حمید به نیکی در تاریخ بماند. می دانم نامش برای خیلی ها فراموش نمی شود. حمید خیلی خوب زندگی کرد و هم با بهترین مرگ از دست رفت یعنی شهادت برای پسر من مرگی بود که برای عقیده هایش بود. وقتی در فیلمی دیدم که مادر سهراب می گفت به کدامین گناه بچه های ما را کشتند، من فکر می کردم دارد حرف های دل مرا می زند. ما که اینجا نتوانستیم حرف های دل خودمان را به کسی بگوییم. برای همین به شما می گویم تا به دنیا بگوید واقعا به کدام گناه بچه های ما را کشتند؟ مادر این جان باخته ی جوان در پایان با بیان اینکه خون پاک فرزندانِ ما بی جواب نمی ماند، تاکید کرد: در روز ۳۰ خرداد تنها فرزند مرا نکشتند. کسانی مثل حمید و جوان های دیگر که در روز سی خرداد و روزهای دیگر کشته شدند را به دنیا معرفی کنیم تا بدانند این جوان ها پاک بودند و حالا ما فقط از خدا می خواهیم که انتقامِ این خون ها را بگیرد. مجید حسین بیک عراقی پدر حمید عراقی پیشتر به جرس گفته بود: اوایل که به دنبال کار پسرم در دادسرای جنایی بودم به من گفته می شد که با اسلحه کلت به حمید شلیک شده است که اصلا چنین مدل سلاح کلتی در دستگاههای نیروی انتظامی و نظامی بصورت سازمانی وجود ندارد ولی بعد از مدتها که پیگیر کار بودم با گزارش کارشناسی، اسلحه ای که از مرکز تشخیص هویت پلیس آگاهی بدست آوردم مشخص شد که ضایعاتی که در محل ورود و خروج گلوله ایجاد شده با اسلحه جنگی نظیر کلاشینکف بوده و از فاصله زیر پانزده متر به فرزندم شلیک کردند

مسیح علی نژاد- جرس

Advertisements
Posted in: اجتماعي