آیا اجازه خواهیم داد جمهوری اسلامی فاحشه شرق شود؟

Posted on 16 ژانویه 2012

0


جمهوری اسلامی از یک سو طی تاریخ سی ساله خودش نشان داده است که عملا در راه حفظ وجود خود قائل به هیچ حدود اخلاقی عرفی نیست، و از سوی دیگر پایه‌گذار و دیگر مسوولان آن نیزبارها به صراحت اعلام کرده‌اند که حتی واجبات شرعی نیز در مقابل حفظ حیات جمهوری اسلامی می‌توانند زیر پا نهاده شوند، چه برسد به دیگر امور. به عبارت دیگر، اگر جمهوری اسلامی امروز خودفروشی و سپردن تمام ثروت‌های کشور به چین را بهای لازم برای بقای خود تشخیص دهد (که واضح است چنین خواهد بود)، از فاحشه‌گی و «رفتن تا آخر خط» برای چینی ها ابایی نخواهد داشت. غم‌انگیز اما اینجاست که این «بدنی» که جمهوری اسلامی در خیابان سیاست و اقتصاد به فروش گذاشته مام وطن ماست، و در نهایت این بر شانه ما مردم ایران می‌ماند که مقابل آینه بایستیم و صادقانه از خودمان بپرسیم آیا به این حکومت خودفروش اجازه خواهیم داد مادرمان را هم بفروشد؟

 سئوال ساده و در عین حال ترسناکی است.  شک ندارم که خیلی از دوستان پاسخ را در ذهن خودشان با خواندن تیتر داده‌اند، به این شرح‌ که «خواهد شد» یعنی چه، جمهوری اسلامی همین الانش هم فاحشه شرق است. شاید تعبیر روابط کنونی جمهوری اسلامی با روسیه و چین چندان از استعاره فاحشگی دور نباشد، اما واقعیت این است که دور نمایی که در افق از طبیعت این روابط، بخصوص با چین در مقابل داریم آنچنان درد آور و چندش انگیز است که در مقابلش آنچه تاکنون بین ایران و روسیه یا چین اتفاق افتاده به یک دوستی محبت آمیز شبیه می‌شود.

گمان نمی‌کنم نیاز به تحلیل و تعبیر چندانی باشد برای تصویر کردن خطری که اشاره شد، چرا اخبار متاسفانه به اندازه کافی گویا و روشن هستند. پس  اجازه بدهید تنها چند «نقطه» ساده را از میان اخبار همین چند روزه کنار هم بچینم و در ذهنمان آنها را به هم وصل کنیم:

نقطه اول:‌ چینی‌ها  تقاضای غرب برای پیوستن  به تحریم نفت ایران را رد کردند (واشنگتن پست)

نقطه دوم:  چینی‌ها بدون هیچ توضیحی میزان خرید نفت خود از جمهوری اسلامی را شدیدا کاهش دادند (رویترز)

نقطه سوم:  نخست وزیر چین برای اولین بار در تاریخ معاصر چین به کشورهای نفتی منطقه خلیج فارس سفر می‌کند (فرانس پرس)

نقطه چهارم:  مسوولان چینی به جمهوری اسلامی اعلام کرده‌اند که بهای نفت ایران «گران» است و با توجه به مشکلات موجود در بازار فروش نفت ایران، جمهوری اسلامی بایستی برای آنها تخفیفاتی قائل شود (سی ان ان)

نقطه پنجم: ایران  نفت را به قیمت ارزانتر به چین میفروشد (بیزنس ویک)

همان‌طور که گفتم، تصویر حاصل از وصل کردن همین چند نقطه ساده بسیار روشن است وبی نیاز از تعبیر و تفسیر. اما سئوال نگران کننده‌ای که با مشاهده این وضعیت  قابل پیشبینی به ذهن میآید و می‌خواستم با شما مطرح کنم این است که این روند حقیقتا تا کجا میتواند ادامه پیدا کند؟  و پاسخ این سئوال، لااقل آن‌طوری که من گمانش می‌کنم، باید هر دل‌سوز ایرانی را به وحشت بیاندازد، چرا که جمهوری اسلامی از یک سو طی  تاریخ سی‌ساله خودش نشان داده است که عملا  در راه حفظ  وجود خود قائل به هیچ حدود اخلاقی عرفی نیست،  و از سوی دیگر پایه گذار و دیگر مسئولان آن نیزبارها  به صراحت اعلام کرده‌اند  که حتی واجبات شرعی نیز در مقابل حفظ حیات جمهوری اسلامی میتوانند زیر پا نهاده شوند، چه برسد به دیگر امور.  به عبارت دیگر، اگر جمهوری اسلامی امروز خودفروشی و سپردن تمام ثروت‌های کشور به چین را بهای لازم برای بقای خود تشخیص دهد (که واضح است چنین خواهد بود)،  از فاحشه‌گی و «رفتن تا آخر خط» برای چینی ها ابایی نخواهد داشت. غم انگیز اما اینجاست که این «بدنی» که جمهوری اسلامی در خیابان سیاست و اقتصاد به فروش گذاشته مام وطن ماست، و در نهایت این بر شانه ما مردم ایران می‌ماند که مقابل آینه بایستیم و صادقانه از خودمان  بپرسیم آیا به این حکومت خودفروش اجازه خواهیم داد مادرمان را هم بفروشد؟

نویسنده  صادق رحیمی

Advertisements
Posted in: اجتماعي