بیست و یکمین نامهٔ نوری زاد به خامنه ای (چرا سید محمد خاتمی خواستنی تراز شما است؟)

Posted on 4 فوریه 2012

0


به نام خدایی که لبخند آفرید
سلام به رهبرگرامی حضرت آیت الله خامنه‌ای
درتمام سالهای پس ازانقلاب وسالهایی که من جانانه از جناب شما حمایت می‌کردم، تلاشم این بوده که نه وامدارجناح چپ باشم ونه راست. گزیده‌ای از نوشته‌های آن سالهای من که درچهارجلد منتشرشد، مؤید این سخن است. که اگر به کج روی‌های این می‌پرداختم، از کج روی‌های آن غافل نبودم. اکنون نیزاینچنیم. که نه دل درگرو این دارم ونه آن. دراین نوشته اگرچه پا به پای شما برجناب سیدمحمد خاتمی متمرکزشده‌ام، شما اما این تأمل و تأکید را از‌‌ همان روح مستقل مستفاد فرمایید. ونه اینکه نوری زاد تا دیروز از سفره‌ای و اکنون از سفره‌ای دیگر ارتزاق می‌کند. راستش را بخواهید با نگاهی به اطرافیان شما، ازبرادران لاریجانی گرفته تا همهٔ مجلسیان و دولتیان و امامان جمعه ونمایندگان مطلوب شما، کسی را نیافتم تا برگزینم واورا با خصلت‌های خاتمی بسنجم. واما اصل سخن من:
می‌خواهم به برخی از خصوصیات جناب شما وسیدمحمد خاتمی اشاره کنم وبرتری‌های شما دوتن را برگزینم و برشمارم. علت اینکه من ازمیان همهٔ روحانیان وشخصیت‌های مطرح کنونی، سیدمحمد خاتمی را برای مقایسه برگزیده‌ام، نه به این خاطراست که وی تنها رقیب صنفی وسیاسیِ شماست، نخیر، بل به این خاطرکه وی را برای شما اینگونه آراسته‌اند که ظهوراو، با فرودِ فروغِ شما مترادف است. وشما را برسراین قرارنشانده‌اند که باید برظهورنامبارک خاتمی خط کشید وراه بر درخشش اوبست. وگرنه ناگهان بخود می‌آیید و او را برآمده، وخود را فروفتاده می‌بینید.
قصد دیگرمن ازطرح یک چنین مقایسهٔ پرمخاطره، نه برکشیدن وی، و فروکاستنِ فروغِ شماست، نخیر، بل به این خاطرکه آنسوتراز تبلیغاتی که برشما فرو می‌بارند، پرده ازجمال دوستان واقعی شما برافکنم و شما را به حادثه‌های درکمین اشارت دهم. حادثه‌هایی که دیگران طراحی می‌کنند و امضایش را از شما می‌ستانند.
یک: دریکی ازنامه‌ها برای شما سخن از» سنگ نقشِ» یکی ازپادشاهان بزرگ هخامنشی نوشتم. که بر تخت شاهی نشسته وعجبا که با خود گرزو شمشیرو زره وکلاهخود و یال و کوپالِ مطلّا ندارد. این پادشاه بلند آوازه، با هرآنچه که ازهیبت شاهان و جهانگشایان ندارد، دریک دستش اما عصا و دردست دیگرش شاخه گلی دارد. حالاچراعصا؟ وچرا گل؟ شایدعصا به معنی افتادگی باشد، وگل: محبت. واینکه: آهای‌ای مردمانی که ازهرکجا به دیدن من می‌آیید، ازمن مهراسید ومرعوب آوازهٔ جهانگشایی من مشوید. جلوبیایید، من ازخودتانم. به چشم خود می‌بینید که با من شمشیری و خنجری و ابروانی درهم کشیده نیست؟ به عصای من بنگرید! وبه شاخه گلی که دردست دارم! یک چنین پادشاهی مگرمی تواند تلخ و تند ونامهربان باشد؟ ونوشتم: چرا تجسم اینکه ما دردست شما شاخه گلی ببینیم، تجسمی دوراز ذهن و مبتنی بررویدادی ناممکن است؟
برخلاف شما اما همین خصلت، یعنی تماشای عصا وگل، دردستان سیدمحمد خاتمی قابل باور وامری محتمل است. چرا که معدل حسِ چهرهٔ شما برعبوسی واخم، ومعدل حسِ چهرهٔ خاتمی برتبسم و لبخند است. واین یعنی: هرکه با شما بنشیند باید بداند که زبان به لکنت اندازد، وهرکه با خاتمی بنشیند، زبان به روانی بگشاید. دره‌مان نامه نوشتم آن چفیه‌ای که هماره برگردن دارید، مخاطبان شما را به سمت خیزش‌های تند حسی اشارت می‌دهد. که یعنی: آهای مردم ایران و جهان، بدانید که من مرد جنگم و بر‌ترین خصیصه‌ای که پرچمش کرده‌ام و به گردن آویخته‌ام، همین روحیهٔ پنجه درانداختن با دشمنان است. ویعنی زیستن درمتن دشمنانی که درهمین نزدیکی‌اند و عنقریب از پنجره‌ها داخل می‌شوند. ونوشتم ایکاش درهردیدار، بجای چفیه، شاخه گلی دردست شما بود تا جهانیان از همین عصا و گل به استعاره می‌فهمیدند که شما همچون اجداد طاهرینتان و مثل آن پادشاه بلند آوازهٔ هخامنشی، مرد لبخند ومدارایید.
دو: دراطراف شما متأسفانه آدمهای مسئله دارفراوانند. نیزالبته انسانهای درستکار. منتها روی سخن من به این است که اگردراطراف ما – که بی‌نشان و بی‌کاره‌ایم – فراوانیِ آدمهای یخ بسته وکوته فکرو کج دست امری محتمل باشد، حضورِاین طیفِ ناجور دراطراف شما، قابل قبول که نیست مخاطبان داخلی و خارجی شما را به تردید و تفسیردرمی اندازد. که مثلاً رهبریک کشوراسلامی را چه به دزدان؟ وچه به بداخلاقان وفحاشان وپرده دران؟ شوربختانه سکوت شما دربارهٔ خطاکاری اطرافیان وحامیانتان، اولین تعبیرناجورش را به جانب شما بازبُرده است. واین، خسارتِ عمده‌ای است که زمان ترمیم آن سپری شده است.
آنسوترازشما اما، با آنکه همهٔ دستگاههای اطلاعاتی کشوربکارافتادند تا ازآقای خاتمی واطرافیان او، چه آن زمان که هشت سال برسرکار‌ها بودند وچه اکنون که برکنارند، کج دستیِ محکمه پسندی بجویند وبه بوق وکرنا دراندازند، راه بجایی نبردند ونبرده‌اند. پرسش اینکه: دریک قلم، چرا باید نورچشم شما آقای علی لاریجانی پیش چشم شما دردزدی احمدی‌نژاد و معاون اول او سهیم بوده باشد و دستگاه قضایی شما ازاوعبورکند؟ وسوزناک تراینکه: شما که ازاین دزدی‌ها ودیگردزدی‌ها خبرداشته‌اید، چرا بنا برسکوت گذارده‌اید؟
نمی‌دانم آیا این را شنیده‌اید که دروزارت اطلاعات و سپاه و سازمان بارزسی کل کشورو دیوان عدالت عداری، پروندهٔ دزدی‌های آقای احمدی‌نژاد دراستانداری اردبیل و شهرداری تهران و سالهای ریاست جمهوری‌اش را، و دزدی‌های اعوان و انصار او را با فرغون جابجا می‌کنند؟ شما را به آن خدای خاص ومتفاوتی که می‌پرستیدش، اگراین دزدی‌های آشکار، ودزدی‌های هزاربارثابت شده، در پروندهٔ آقای خاتمی واطرافیان اوبود، بازهمچنان سکوت می‌فرمودید؟ یا همهٔ بشریت را برای تماشای این افتضاح بزرگ بسیج می‌فرمودید؟
باور بفرمایید نه تنها ما و مردمان جهان، که همهٔ ساکنان ومجاوران کهکشان راه شیری وهمهٔ ساکنان هفت آسمان نیز متحیرند که چه الفت و مقاربتی میان شما و پدیدهٔ احمدی‌نژاد بچشم آمد که شما همهٔ اندوخته‌های اعتباری خود را مصروف این فرد نامتعادل فرمودید؟ فردی که نمونه‌اش نه در اطرافیان آقای خاتمی، که دراطرافیان عقلای دوردست تاریخ نیز بچشم نمی‌آید.
سه: برخلاف شما که حساب و کتاب مالیتان روشن نیست، حساب و کتاب مالی آقای خاتمی روشن است. که اگر نبود،‌‌ همان آقای طائبِ دم دستتان، هزارباره به سقف آسمانش می‌چسبانید. اینکه می‌گویم حساب و کتاب مالی شما روشن نیست، خدای ناکرده روی سخن مرا به کج دستی تعبیر نفرمایید. زندگی سادهٔ شما مگراز نگاه ما پنهان است؟ بل مراد من از این سخن، پولهای تریلیاردی این مردم است که به دستوروفرمان وخواست شما به سمت افغانستان وحزب الله و لبنان و سوریه و هزارجای دیگر سرازیرشده.
ایرادی نداشت اگر مردم ایران می‌دانستند پولشان به فرمان شما به چه منظوری و به کجا‌ها رفته ومی رود. حضرت علی (ع) اگر بجای شما بود حتماً فهرستی از جابجایی پول مردم را منتشرمی کرد و رضایتشان را جویا می‌شد. شما نمی‌دانم چرا به این مهم دست نمی‌برید؟ با‌شناختی که از آقای خاتمی دارم، واطمینان دارم خود جناب شما نیز دراین سخن با من هم رأی و هم نظرید، وی اگر به پول مردم دست می‌برد، حتماً بابت ریال به ریالش پاسخگوبود. واین پاسخگوبودن وی و پاسخگونبودن شما نه کم اختلافی است. مهم اینکه ظاهراً آقای خاتمی ازهمین منظربدهکارمردم نیست. شما اما سخت بدهکار مردمید. سخت. بسیارسخت. امروز بکنار، فکری آیا برای فردای خود فرموده‌اید؟
چهار: مجامع علمی و فرهیختگی کشورما عمدتاً به جناب خاتمی گرایش بطئی وآشکاردارند. از صمیم دل برای اواحترام ویژه قائلند. اورا فردی موافق وهمراه برای فرابردن علم وفرهیختگی وواگشایی ساحت‌های اندیشمندی یافته‌اند. دانشگاهیان و دانشمندان ما اما شما را مسئولی می‌دانند که‌گاه دست برگلوی علم نیز می‌برد. مسئولی که هرازچندی باید به محضرش برده شوند تا او با آنان سخن عالمانه بگوید.
داستان استحالهٔ دانشگاه‌ها درمفاهیم اسلامی که به تقلیل مرتبهٔ علمی کشور انجامیده و نهایتاً به تفکیک جنسیتی دردانشگاه‌ها رضایت داده است، و داستان فروکوفتن علوم انسانیِ متداول، وبرکشیدن علوم اسلامی که خودِ جنابِ شما آن را باب فرموده‌اید، داستان غمباری است که تا هماره با نام شما همراه خواهد بود. داستانی که شرمنده‌ام بگویم: خیلی زود به طنزگرایید و راه بجایی نیزنبرد. خود می‌دانم که برای بیان این سخنانِ نامتعارف بهای سنگینی خواهم پرداخت، اما چرا نگویم آنانی که شما را به فروکوفتن علوم انسانی ترغیب کردند، اکنون خود پس کشیده‌اند و نام شما را به امتداد نامِ علم ستیزان سپرده‌اند. پس درعرصهٔ علم و دانش و دانشگاه نیز، آنکه خواستنی تراست، آقای خاتمی است.
آنگاه که جمعی ازدانشجویان را برای مجالست و مؤانست به نزد شما می‌آورند، به شکل و شمایلشان بنگرید وببینید آیا همگانِ آنان برگزیده و یکجورنیستند؟ ومثلاًدرمیانشان آیا دانشجویان غیربسیجی و غیرچادری پیدایند؟ بله، این‌‌ همان دروغی است که شما را به امضای آن تحکم کرده ومی کنند.بیایید وبه یک آزمون پیشنهادی من تن دردهید: دردو تالاربزرگ ومجاورهم، شما وآقای خاتمی با دانشگاهیان سخن بگویید. با تبلیغاتی متعارف. بی‌هیچ ویژگی رهبری و فرماندهی کل قوا برای شما، و بی‌کسی و بی‌کارگی برای آقای خاتمی. اطمینان دارم نتیجه‌ای که از درودیواراین دوتالاربه بیرون خیزبرمی دارد، شما را با من برسراین مدعا همرأی می‌کند که آقای خاتمی از وجاهت علمی فراوان تری برخورداراست.
پنج: آقای خاتمی اگر همین اکنون بخواهد به کشوری سفرکند یا حتی به کشوری پناهنده شود، بلااستثنا همهٔ کشورهای جهان پذیرای او خواهند بود. شما اما نه، کشورهای چندانی شما را نخواهند پذیرفت. شاید کره شمالی وافغانستان وعراق و ونزوئلا به روی شما دربگشایند. گفتن این مهم برای همچومنی که یک روزبلند‌ترین افتخارات این جهانی و آن جهانی را برای شما آرزو می‌کرد– والبته همچنان این آرزو با اوست – بسیار دشواراست. که سربه زیر بیاندازد و به مقتدای دیروزش بگوید: متأسفانه کشوری دراین جهان مشتاق شما نیست.شاید چاپلوسان اطراف شما گردن کشانه بگویند: خاتمی را اگرهمهٔ کشور‌ها می‌پذیرند، بخاطر خصلت‌های وادادگی و جاسوسی و» سوروسیِ» اوست. واگرمولاومقتدای ما را نمی‌پذیرند، بخاطراستکبار ستیزی وسرخم نکردن او دربرابر جهانخواران است. که می‌گویم: مگرقرار نبود آوازهٔ انقلاب ما را جهانیان بشنوند و مشتاق ما شوند؟ خوب بسم الله، این جهان و این ما و این رهبرفکری ما. رهبرما برای این ارتباط کجا باید برود؟ واساساً کجا راهش می‌دهند؟ جایی غیرازچین و روسیه آیا؟ که از پول ما کیسه‌ها پرکرده‌اند؟ همین چین و روسیه آیا به سخنانی مشتاقند که ما بیرقش کرده‌ایم؟ یا به پول‌های بی‌زبان توی جیبِ ما؟
شش: ما وشما با به صحنه آوردن یک جوراسلام متغایر وگزیده گرا، که فساد را درفاضل خداد داد دیدیم ودررفیق دوست ندیدیم، وغیرتمندی را درپاره شدن عکس امام دیدیم اما درمغز متلاشی شدهٔ جوانان مردم ندیدیم، ضربه‌ای کاری به اصل این دین آسمانی زده‌ایم. دین گریزی مردمان ما، و روی گردانی مردمان جهان ازما، باعث شده که مخاطبان جغرافیایی ما روز به روزازگردونهٔ دوستی با ما کنارروند، و درعوض جانیان جهانی و دزدان و مشکل داران داخلی به سمت ما هجوم آورند.
سید محمد خاتمی اما با هرخلاف و خطای مختصری که مرتکب شده بود، هنوز مخاطبان خود را به سمت اخلاق و مدارا و درستی و ادب و فهم و علم و پاکی و پاکدستی متمایل می‌کند. نه درحرف، بل که درعمل. چراغی که او افروخته، وبیرقی که او برشانه دارد، هنوز برای اسلام کارسازی می‌کند. پس دره‌مان وادی لباسی که شما دو تن از پیامبربه تن دارید، قبول می‌فرمایید که او به اسلام خدوم ترازخود شماست. که مردمان ایران و جهان، عمدتاً وبه دوراز تبلیغات حکومتی، از ما وشما گریز می‌کنند و بدو روی می‌برند.
هفت: نویسندگان وهنرمندان کشورمان به خاتمی متمایل ترند. چرا که دراو ادب را و پاکی را و درستی را وفهم را وهنردوستی را ومردمداری را باور کرده‌اند. البته جماعتی از نویسندگان و هنرمندان نیزپای دررکاب شما دارند. اما فاصلهٔ ملات هنری و قابلیت‌های ادبی این دو، به قدرخشت خام از خشت پخته است. ظاهراً هارمونی اطرافیان ما به یک تجانسِ همجنس محتاج است. نمی‌شود دوست مالیِ ما پاکدامن باشد و دوست فرهنگیِ ما فهیم، اما دوست نظامیِ ما آلوده باشد و دوست هنریِ ما مرعوب. ما آدم‌ها ناخواسته و رفته رفته به گزینش دوستانی هم طیف دست می‌بریم. من البته منکر حضور انسانهای شریف وکارفهم و درستکاردرکنارشما نیستم. نه، زبانم لال و چشمم کور، منتها معدل افرادی که گرداگرد شما مجتمع شده‌اند، مشترکاتی درچاپلوسی و لکنت زبان و آب زیرکاهی دارند. وگرنه این همه دزدی و آسیب و نفرت ازکجا برمی جوشد و به جان جامعه فرومی نشیند؟
هشت: پلید‌ترین وهیولا‌ترین افرادی که می‌شود آنان را ازمیان پلیدان وهیولایان برگزید، شرمنده‌ام، درکنارشما وگوش بفرمان شما ومدعی حمایت ازشمایند. این هیولایان، چه دربخشی از وزارت اطلاعات وچه درجاهایی ازسپاه، به اِعمال زشت‌ترین رفتارهای غیرانسانی با مجرمان ومته‌مان، وبه سرفرو بردن به کانون خانواده‌ها، وبهم زدن مناسبات اخلاقی و فرهنگی و اقتصادی و سیاسی کشورمشغولند و احتمالاً خود جناب شما نیزبه چند وچون رفتاراینان اشراف و وقوف دارید. وگرنه مگرباورکردنی است جناب شما ازهزاراسکلهٔ قاچاق سپاهیانتان بی‌خبرباشید؟ یا به روبیدن سهام مخابرات توسط آنان، دستورنفرموده باشید؟ وبه تک تک پرونده‌های معترضان سیاسی نظرنیانداخته باشید؟ درپستوهای این دونهادی که من منکرشایستگی‌های آنان نیستم و قدردان زحمت پاکانشان هستم، رنج‌ها وآسیب‌ها ودژخیمی‌هایی دست به دست می‌شود که وای اگرفردا روزی پرده‌ها فروافتند وما بدانیم مثلاً حجة الاسلامان طائب وحسینیان وفلاحیان درچه فاجعه‌هایی سهیم بوده‌اند وازکجا‌ها وچه کسانی دستور می‌گرفته‌اند.
درپروندهٔ خاتمی اما ازاین هیولا‌ها خبری نیست. اطرافیان اواگرهم خسارتی ببارآورده باشند، نه ازهیولاگونگی وپلیدوارگی، که ازندانم کاریِ آنان بوده است. دست خاتمی و اطرافیان او برخلاف ما از «خون» مبرّاست. وچه باشد اگر دستی ازگماشتگان او به نوازش یک سیلی بالا رفته باشد. پس بااجازهٔ شما دراینجا نیز به درستی رفتارخاتمی امتیازمی دهیم.
نه: درمیان دارایی‌های سید محمد خاتمی هرچه که باشد، «اوباشان مذهبی» نیست. این دارایی اما مخصوص جناب شماست. من در» نامهٔ نوزدهم» به توصیف بخشی ازهزارتوی این جماعت خودجوشِ کفن پوش پرداخته‌ام. بی‌خردانی که ریسمان ارادهٔ آنان نه دردست پاسداران است و نه دردست نیروهای انتظامی.
بدا که این اوباشان مذهبی را شما بکارانداخته‌اید، وآنان نیزتن‌ها وتن‌ها ازجناب شما حرف شنوی دارند. وگرنه چگونه می‌شود جماعتی تهی مغزانسان نما، جلوی چشم پاسداران شما ومأموران انتظامی شما، فریادکشان والله اکبرگویان زیروبالای زندگی یک مرجع تقلید یا یک معترض را بهم بدوزند وکسی نیزمتعرضشان نشود؟ من درحیرتم آنجا که اوباشان مذهبی به خانه‌ای هجوم می‌برند و ساکنان زمین وساکنان آسمان، صدای آه و فغانِ اهل آن خانه را می‌شنوند، شما چرا صدای سوز بی‌پناهانِ آن خانه را نمی‌شنوید؟
ده: همهٔ ما اطمینان داریم اگرخاتمی بجای شما بود، حتماً سپاهیان را ازورود به کارهای سیاسی و اقتصادی واطلاعاتی برحذرمی داشت. والبته میرحسین موسوی نیز. رازواژگونی انتخابات دوسال پیش نیز درهمین نکته است. نامحرمان نباید سربه اندرون بساط فربگی سپاهیان فرو می‌بردند و کامشان بر می‌آشفتند. شما اما به سپاهیان اجازهٔ ورود به این حوزه‌ها را دادید تا با سرفروبردن به فرصت‌های خاص و روبیدنِ اموال مردم، به بهره مندی‌های ویژه درافتند. امروزمگراینان را با هزار خط ونشان و توپ وتشرمی توان بجای نخستشان بازمی بُرد؟ هرگز! طعم مال حرام بکام جماعتی که نشست، تاپای جان ازاو صیانت می‌کند.
یازده: خاتمی «حفظ نظام» را درحفظ و برپایی علم وادب و قانون و برآمدن شایستگان تعریف کرد. ما و شما اما حفظ نظام را به «حفظ خودمان» تغییرماهیت دادیم. جوری که نظام ازهمین تغیرزاویه‌ای که ما براو بارکردیم، از ریخت افتاد وهمهٔ حاجت‌های انقلابی‌اش که برکشیدن عدل و انصاف وانسانیت ورشد وبالندگی واستقلال بود، بخاک نشست. امروز درسخنرانی نمازجمعهٔ خویش به استقلال کشور اشاره فرمودید. عجبا که شما نام «التماس» به چین و روسیه را – برای آنکه درمجامع جهانی جانب ما را داشته باشند – استقلال نهاده‌اید.
راستی وابستگیِ ما به چین و روسیه آیا بیشتراست یا وابستگی شاه به آمریکا؟ داستان نیروگاه اتمی بوشهررا که این روز‌ها خاک می‌خورد، درنظرآورید. که چهاربرابرپول داده‌ایم ویک بساطِ بی‌مصرفِ پرهزینه وازرده خارج را به زیربغلمان داده‌اند. نکند اسم این ورشکستگی را فراوردهٔ علمی بگذاریم؟
دوازده: برخلاف ما که با دروغ بناهای فراوانی برساختیم و با دروغگویان نردعشق باختیم، خاتمی اما صداقت رابرکشید وهمکاران خود را به راستگویی و راستکاری دستورفرمود. او برای نخستین بار صداقت را با مسئولیت آمیخت. درست‌‌ همان چیزی که ما بدان پشت فرمودیم. همین امروز جناب شما در نمازجمعه فرمودید که جامعهٔ ما ازآزادیِ وافری برخورداراست. برخلاف زمانِ شاه که از اختناق آکنده بود!
این آزادی را اگرازمطالعهٔ کیهان و رجانیوزدریافته‌اید، یک نگاهی نیز به صداوسیما بیاندازید. صدا وسیمایی که درزیرلایه‌های سنگینِ سانسوربه خفگی دچارشده وبا پخش این سخن شما (که ما را آزادی فراوان است) به صورت مخاطبان خود لبخند می‌نشاند. می‌دانید چرا؟ دلیلش بماند برای فرصتی که روی در روی شما بایستم و ساعت‌ها دربارهٔ نبود آزادی درجمهوری اسلامی سخن بگویم. اجازه بدهید تنها به همین بسنده کنم که: صداوسیمای ما یکی ازپرسانسور‌ترین رسانه‌های جهان است.
شاید بفرمایید آیا این آزادی نیست که تو- نوری زاد – هرهفته سخنان شرم آور می‌پراکنی؟ که می‌گویم: من آقا جان، جانم را کف دست گرفته‌ام. مأموران شما پلید‌ترین رفتار‌ها را با من و خانواده‌ام پرداخته‌اند. من چیزی برای ازدست ندارم. من و خانواده‌ام خود را مهیای همهٔ آسیب‌ها ساخته‌ایم. کسی که به استقبال یک چنین سرنوشتی شتافته، این مقدار آزادی را ازحلقوم حاکمان بیرون می‌کشد. اسم این آزادی نیست. اسمش هیاهوی پیش ازمرگ یک محکوم به اعدام است.
سیزده: خاتمی مقام جوان را فرا بُرد و تاجایی که توانست به جوانان بها بخشود، ما و شما اما جوان را دربسیجیانِ تحت فرمان خود محدود کردیم. به همین دلیل است که تا جوانان دیگرسربرآوردند که: ما نیزهستیم، با چماق جوانان بسیجی برسرشان کوفتیم. همین امروز، جمعی ازجوانان بسیجی را اگر واگذاریم، مابقی آنان به خاتمی متمایلند. می‌دانید چرا؟ برای اینکه ما وشما جوانی را به محدودیت تحکم می‌فرماییم، وخاتمی، جوان را با مختصات فطری‌اش می‌خواهد. و برای تجلی‌‌ همان فطرتِ جوانی فضا می‌پردازد. تمام محدودیت‌هایی را که ما و شما ودستگاههای فرهنگی ما برسرجوان و موسیقی و هنرو قلم بارانده‌ایم، برخلاف خواست ما امروزه به ظهورگستره‌ای ازآسیب‌ها منجرشده است. خاتمی برخلاف ما وشما این را می‌دانست. به همین دلیل است که خاتمی درمیان جوانان ازما وشما خواستنی تراست.
چهارده: خاتمی تا توانست به رسانه‌ها – غیرازصداوسیما که تحت فرمان جناب شما بوده وهست اکسیژن رساند، وما وشما‌‌ همان اکسیژن را از گلوی رسانه‌ها بیرون کشاندیم. اهالی رسانه، که بانی یکی از محکمترین ارکان فرهنگی وهنری واجتماعی‌اند، ازدوران خاتمی به دورهٔ تنفس رسانه‌های مکتوب یاد می‌کنند. وبدیهی است که او را بیش ازما وشما بخواهند.
پانزده: خاتمی گرچه یک روحانی است اما هرگز به تعصبات مذهبی روی نبرد. ما و شما اما با همین تعصباب مذهبی بجان مخالفان خود فروشدیم و تعریف تازه‌ای از مدارا را به نمایش گذاردیم. خاتمی به ساحت روحانیان آسیب نرساند. برخلاف ما که بربنیان روحانیت تبرکوفتیم.
شانزده: راستی اگرمعنای سنتیِ «کفار» را مثلاً با چین و روسیه و کرهٔ شمالی منطبق کنیم، ما آن «شدت» مورد اشارهٔ قرآن را با «رحمتِ» ناگزیرِخود معاوضه کردیم و بعد ازآنکه همهٔ رحمتِ پولی خود را به پای آنان ریختیم، با «شدتِ» بجای مانده به جان دوستان خود درافتادیم تا تفسیرتازه‌ای ازآموزه‌های دینی بکاراندازیم. خاتمی اما به سخن حافظ شیراز روی بُرد. که حافظ، آسایش دوگیتی را درمدارا با دشمنان، ومروت با دوستان می‌داند. خاتمی با همین دو گزینه، مطلوب‌ترین دیپلماسی جهانی را بکارانداخت واحترام بسیاری از کشور‌ها را به سمت جمهوری اسلامی هدایت فرمود. قبول می‌فرمایید که دراین ساحت نیزخاتمی چهرهٔ مطلوب تری از خود پرداخته است. چرا؟ خواهم گفت:
ما وشما ترکیبی ازعصبیت‌های داخلی وخارجی را به نمایش گذاردیم. جوری که درداخل، وبرای حفظ قدرت، دوستان خود را به بهانه‌های بی‌دلیل تاراندیم، ودرخارج، با شعارهای پوک وبا پشت کردن به اخلاق جاریِ جهانی (دیپلماسی)، به تنگنا درافتادیم. آنگاه برای برون رفت ازتنگناهای خراشنده، تا توانستیم به پای چین و روسیه پول ریختیم تا درمجامع جهانی ازما هواداری کنند.
اکنون کارمان بجایی رسیده که کمترکشوری به رفاقت و همراهیِ با ما مشتاق است. وحال آنکه خاتمی چهره‌ای بشاش و منطقی ازجمهوری اسلامی به جهانیان شناساند. درسخنان نمازجمعهٔ امروز، برای نخستین بار به واژهٔ «گفتمان ومنطق» متوسل شدید. مخاطب شما آمریکا بود.‌‌ همان آمریکایی که دراین سال‌ها مضروب غلیظ‌ترین شعارهای آتشین شما بود. امروزاما، بجای شعارهای تند احساسی، چه خوب که سخن تازه‌ای ازشما شنودیم. چه؟ گفتمان، رفتارمبتنی با منطق. که یعنی درجایی که آمریکایی‌ها می‌توانند با جمهوری اسلامی گفتمان کنند وبا او به منطق سخن بگویند، چرا می‌خواهند به زور روی برند؟
آیا باورکردنی بود این سخن؟ شمایی که همیشه با تند‌ترین الفاظ و واژه‌ها با آمریکا سخن می‌فرمودید، امروزاز» گفتمان ومنطق» سخن به میان آوردید. واین البته اگرچه دیراما رویکرد مبارکی است ازجانب شما. خاتمی برخلاف ما ازه‌مان ابتدا به گفتگو و منطق ایمان داشت. گفتگوی تمدن‌ها را او پایه نهاد و ما ازفرط حسادت قدرش ندانستیم. خاتمی وقتی سخن از گفتمان می‌گفت، یا به منطق اشاره می‌کرد، مجامع جهانی او را باور می‌کردند.
البته به آمریکایی‌ها اجازه بدهیم این الفاظ دیرهنگام شما را باورنکنند. گرچه امید ما به همین رویه است. به چه؟ به گفتمان ومنطقی که امروزبدان اشاره کردید. ایکاش درهای زندان‌ها را می‌گشودید و این دو واژه را با معترضان داخلی نیزمی فرمودید. که بیایید با هم سخن بگوییم. مگرمیرحسین موسوی چیزی فراتراز گفتمان ازشما می‌خواست؟ یا رفتاری منطبق با منطق؟ چرا ما آمریکا را به گفتمان و منطق می‌خوانیم وباب همین دو رویه را به روی معترضان خود می‌بندیم و از گفتمانِ با آنان هراس می‌ورزیم؟
هفده: رازقتل‌های زنجیره‌ای که آشکارشد، هیولاهای وزارت اطلاعات به خاتمی التماس کردند که بیا و این فضاحت را علنی مکن. چراکه علنی کردن این فاجعه، حیثیت وزارت اطلاعات و حیثیت خیلی‌ها را به باد می‌دهد. درعوض ما قول می‌دهیم که دست از کشتن مابقیِ فهرستِ آنانی که باید کشته شوند، بداریم. با اطمینان می‌گویم اگرهرمسئولی بجای خاتمی بود، به همین وعده بسنده می‌کرد و پای از خطربه درمی برد. اما او برعلنی کردن آن فاجعه پای فشرد.
به همین دلیل، ما تا همیشهٔ تاریخ مدیون این رشادت خاتمی هستیم. خدا می‌داند درپستوهای وزارت اطلاعات چه لخته‌هایی از خون بی‌گناهان را شسته‌اند وکسی نیز ازنام ونشان قربانیان خبرندارد. قتل‌های زنجیره‌ای، صمیمانه بگویم: به وجههٔ شما آسیب فراوانی وارد آورد. وبه وجاهت خاتمی افزود.
هجده: مجلس مورد نظر خاتمی مجلسی مستقل و صاحب رأی است و مجلس مورد نظرشما مطیع و حرف گوش کن. قبول می‌فرمایید که مجلس اول کارا و پویا و مجلس دوم خفیف و متزلزل است. واین تزلزل‌‌ همان خصلتی است که ما وشما دراین سال‌ها برهمهٔ هیکل مجلس فروبارانده‌ایم و مصرانه خسارتهای آن را انکار فرموده‌ایم.
نوزده: اگر خاتمی به جای شما بود حتما دستور می‌فرمود سپاه و اطلاعات اموال ربوده شدهٔ مرا به من باز بگردانند.
سخن پایانی:
بازصمیمانه می‌گویم که خاتمی ازهمهٔ کسانی که شما نام ببرید، خواستنی‌تر و درستکار‌تر است. ومن حیران اینم که شما چرا این مرد بزرگ را وانهاده‌اید و ازریسمان فردی چون شریعتمداری وعلم الهدا و سید احمد خاتمی و احمدی‌نژاد آویخته‌اید. شما اگر یک دوست صادق داشته باشید، خاتمی است. همو که خیرشما را می‌خواهد و مردمان فراوانی چشم به او وبه قدم‌های او دارند. قدراو را بدانید و دست او را به گرمی بفشارید و ازاو دلجویی کنید و با او به راههای ناپیموده درافتید.
جمعه چهاردهم بهمن سال نود
با احترام وادب: محمد نوری زاد
بدرود تا جمعه‌ای دیگر

Advertisements
Posted in: اجتماعي