شورش‌های ایرانیان در زمان خلافت علی

Posted on 11 مه 2012

0


در دوران خلافت علی جنگهای داخلی بین مسلمانان و شورش ایرانیان به راه افتاد. شورش ایرانیان در آخرین سال خلافت علی اتفاق افتاد که توسط سپاهیان ارسالی علی سرکوب شد.

عبدالحسین زرینکوب در این باره می‌گوید:

« در سالهای آخر خلافت عثمان نیز که دستگاه خلافت دستخوش ضعف و تزلزل بود این گونه زد و خوردهای محلی همچنان وجود داشت. چنانکه در دوره خلافت پرآشوب علی نیز چون بصره و کوفه در دست وی بود ازین دو لشکرگاه کار فتوح همچنان دنبال می‌شد. چنانکه بعد از کشته شدن عثمان باز اهل استخر سر به شورش برآوردند و عبدالله بن عباس به فرمان علی عصیان آنها را به شدت سرکوب کرد. ماهوی سوری مرزبان مرو به کوفه آمد و علی به دهقانان و اسواران و دهسالاران نامه نوشت و دستو داد تا جزیه خویش را به او پرداخت کنند. اما چندی بعد اوضاع خراسان آشفته. اهل نیشابور پیمان شکستند و از پرداخت جزیه و خراج امتناع کردند. علی لشکری به خراسان فرستاد و نیشابور را گرفت و مرو را نیز به صلح بازگشود با اینهمه، در پایان دوران خلافت وی خراسان همچنان آشفته بود و آشوب‌ها و جنگ‌های عراق و شام آن ولایت را نیز آشفته می‌داشت. اهل هر ناحیه عامل خویش را برکنار نمودند و علی ناچار شد برای رفع این آشوب زیاد بن ابیه را به ولایت فارس و کرمان منصوب کند. زیاد به هوشیاری، آن دو ولایت را امن کرد و به آشوب و شورش پایان داد….     »    علی میرفطروس، با استناد به فتوح البلدان بلاذری و فارس نامه ابن بلخی، مروج الذهب مسعودی می‌نویسد که مردم فارس و کرمان، ری و اصطخر در زمان خلافت علی شورش کردند که علی برای سرکوب آنان، زیاد بن ابیه را به سوی فارس و کرمان، ابوموسی اشعری را به سوی شهر ری و عبدالله بن عباس را به سوی اصطخر فرستاد

  عبدالحسین زرینکوب درباره علل برخی‌ از شورش‌ها می‌‌نویسد:

«    …برخی دیگر، هم از اول با آیین مسلمانی به مخالفت و ستیزه برخاستند، گویی گرویدن به این دینی را که عرب آورده بود اهانتی و ناسزایی در حق خویش تلقی می کردند. از این رو اگر نیز در ظاهر خود را مسلمان فرا می نمودند، در نهان از عرب و آیین او به شدت بی زار بودند و هر جا نیز فرصتی و مجالی دست می داد سر به شورش برمی آوردند و عربان و مسلمانان را از دام تیغ می گذرانیدند. هر روزی به بهانه ای و در جایی قیام و شورش سخت می کردند و می کوشیدند عرب را با دینی که آورده است از ایران برانند.  »

بعد از کشته شدن عثمان بن عفان در شورش سال 35 هجری قمری (562-563 میلادی )، مردم اصطخر تصمیم به شورش گرفتند که عبدالله بن عباس به دستور پسر عمویش، علی بن ابی طالب، خلیفه چهارم، شورش اصطخر را در خون فرونشاند . مدتی نه چندان بعد، علی زیاد بن ابیه را برای سرکوب شورش فارس و کرمان در سال 39 هجری (659 میلادی) فرستاد .مردم نیشابور هم در خلافت علی معاهده خود را شکسته و از دادن جزیه و خراج سر باز زدند . علی سپاهی فرستاد تا آنها را به فرمانبرداری بازگرداند .

اینهم از علی خواهی ما ایرانیان ,آنها که غرق در ولایت مطلقه فقیه سینه چاک وصل ولایت مطلقه به ولایت علی می باشند خود بخوانند افسانه عدلت خواهی علی و ایرانی دوستی او را بزرگواران آیا وقت آن نشده که بجای بیگانه پرستی که دست عادل ترینشان به خون مردم این مملکت آلوده است به ملی گرایی روی آوریم دوستان ,هموطنان این رژیم غرق در ولایت دروغین فقیه از هیچ اندیشه ای و سلاحی وحشت ندارد جر ملی گرایی جز وطن پرستی این بی وطنان 1400 سال است که می خواهند وطن پرستیمان را بکشند چون وطن پرستی ما را به هم پیوند می دهد و چنان قدرتمندمان می سازد که هیچ نیرویی توان مقابله با من و شمای وطن پرست را ندارد ,ایرانی هموطنم ایرانی باش و بگذار من و دیگر مردان و زنان این سرزمین با قدرت وطن پرستی تو قدرتمند تر شویم بزرگواران بیاییم یک بار برای همیشه وطن پرستی را جای گزین بیگانه پرستی ,خود پرستی ,قوم پرستی و نژاد پرستی کنیم ,به امید ایران و ایرانی قدرتمند .
زنده باد ایران زنده باد ایرانی
تهران1391/2/22

 منابع

  • زرین کوب، عبدالحسین، تاریخ ایران بعد از اسلام، انتشارات امیرکبیر،ISBN ۹۶۴-۰۰-۰۰۶۴-۷
  • میرفطروس، علی، اسلام شناسی ۱، چاپ دوازدهم، نشر نیما، مقاومت ایرانیان در برابر اعراب
Advertisements
Posted in: اجتماعي